Maandelijks archief: augustus 2015

Francesca Woodman – The Artist Room

Gezien op DVD: Close Up-documentaire over Amerikaanse fotografe
Francesca Woodman

“There’s a world where I can go
and tell my secrets to
In my room, in my room
In this world I lock out all my worries
and my fears
In my room, in my room”
Brian Wilson – Beach Boys

 

 

De Amerikaanse fotografe Francesca Woodman (New York 1958-1981)
maakte in haar korte leven vele honderden prachtige foto’s,
die inmiddels tot cultstatus zijn verheven.
Met haar werk schiep zij een geheel eigen tijdloos universum:
indringend, theatraal en vol surrealistische magie met een voelbare,
maar verborgen symboliek. Ze fotografeerde zichzelf vaak naakt
in een verlaten, vervallen, stoffige, geruïneerde en gesloopte kamer
met afbrokkelende pleister, afbladderende verf en verbleekt en
aangetast behang en leverde een grote bijdrage aan het zelfportret-
tengenre. In haar zelfportretten houdt ze zichzelf ergens ook weer
verborgen , wat de raadselachtige schoonheid van haar beelden ten
goede komt. Ze werkt bijna altijd in interieurs met raamlicht,
waarvan de schoonheid mij onwillekeurig altijd weer doet denken aan
de licht-schilderijen van Johannes Vermeer .

Bron:

Francesca Woodman

Een slideshow van de fotografie van Francesca Woodman is te zien in de
volgende YouTube-video:

Eenvoud en Abstracte Schoonheid

Bespreking macro-fotografie van fotografe Marlies Smits, Nijmegen

“To see a World in a Grain of Sand
And a Heaven in a Wild Flower,
Hold Infinity in the palm of your hand
And Eternity in an hour.”
William Blake



De fotografe Marlies Smits uit Nijmegen heeft zich in haar werk toegelegd
op macro-fotografie. Ze heeft wat mij betreft een bijzonder talent om een
abstracte schoonheid te ontlenen aan heel alledaagse onderwerpen.
Haar beelden zijn losgezongen van het herkenbare realisme en lijken te
transformeren en op te lossen in een nieuw, bijna abstract universum.
De foto’s van Marlies tonen voor mij aan dat de scheidslijn tussen
amateur en professionele fotografie in deze tijd helemaal niet zo duidelijk
te trekken valt.

Ik moet bij haar werk ook denken aan de meditatieve schilderijen
van Giorgio Morandi, die zijn hele schilderleven in het Italiaanse Bologna
gewijd heeft het schilderen van kleine stillevens van steeds dezelfde flesjes
en vaasjes in talloze variaties. Ook hij zocht naar een verborgen, abstracte
schoonheid die zich openbaart door de niet aflatende studie van een steeds
herhaald, minimalistisch alledaags gegeven.

In muzikale vorm hoor ik de verdiepende kracht van een steeds
herhaald thema terug in het Canto Ostinato van componist Simeon Ten Holt,
te vinden op YouTube:

“Wonder” van Peter van Poppel

Gezien op Zomer-Expo, Stevenskerk in Nijmegen op zondag 2 augustus 2015
schilderij “Wonder” van Peter van Poppel

“There are two ways to live your life:
You can live as if nothing is a miracle;
You can live as if everything is a miracle”
Albert Einstein

 

Schilderij “Wonder” van de Utrechtse Realist Peter van Poppel.

Een jonge vrouw zit aan een tafel bij het raam met het licht
van links en een schilderij aan de muur.
Een raadselachtig, intiem gegeven in helder, diffuus daglicht;
de poëzie van Vermeer is hier niet ver weg:
de concentratie, het diffuse heldere licht, de klare compositie,
het subtiele kleurgebruik en verborgen, mystieke symboliek.
Het beeldrijm van de rode kers. Het meisje met de “far away eyes”.
Het compositie schema doet denken aan Vermeer’s “A Lady
Writing a Letter” uit Washington.

Video: youtube : Rolling stones, the girl with the far away eyes:

Meer weten over het realisme van Peter van Poppel:
website peter van poppel

Meer info over Zomer Expo, Stevenskerk Nijmegen,
website Intermedi-Art Gallery