Dagelijks archief: 25 december 2015

Mark Rothko – “Pockets of Silence”

Gezien in Gemeentemuseum in Den Haag, 19 augustus 2014:
Mark Rothko, zaal met Seagram Paintings.

“And the princess and the prince discuss
what is real and what is not
it doesn’t matter inside the Gates of Eden”
Bob Dylan.


In de Rothko-expositie in Den Haag was de gedempt verlichte zaal
met de Seagram-paintings mijn favoriet. Ik zie in sommige
schilderijen een Poort of Venster naar een andere werkelijkheid.


Als jonge student zwierf ik 3 maanden als lowbudget backpacker rond
door Griekenland en sliep ik boven op een heuvel in de open lucht op
het eiland Naxos met uitzicht op de monumentale tempelpoort van de
Apollo-tempel met een wijds uitzicht op de Egeïsche Zee. Die poort
maakte een enorme indruk op mij als een bijna religieuze metafoor in
marmer.

“Truth is an arrow
and the Gate is narrow
that it passes through”
Bob Dylan


Ik moet weer aan die tempelpoort op Naxos denken, als ik
Simon Schama in de BBC-serie “The Power of Art” hoor spreken over
de Seagram Paintings in de Rothko Room in de Tate Modern in Londen:

“Look at this one, what do you see ?
A hanging veil suspended between two columns ?
An opening that beckons or denies entrance ?
A blind window ?
For me it is a gateway.
If some of those portals are blocked,
others open into the unknown space that Rothko talked about.
A place where only art can take us.
Away from the buzzing static of the moment
towards the Music of the Spheres………

………. This isn’t about “Now”, this is about “Forever”.
This is a place where you come to sit in the low light,
and feel the aeons rolling by, to be taken towards the Gates
that open to the treshholds of eternity, to feel the poignancy of
our comings and our goings, our entrances and our exits,
our births and our deaths, womb, tomb, and everything in between.
Can art ever be more complete, more powerful ? “


In het schilderij “Lesende” van Gerhard Richter klinkt iets door
door van Vermeer en Rothko tegelijk.

Rothko: “……..many of those who are driven to this life,
are desperately searching for these pockets of silence,
where we can root and grow………”.
Wellicht zijn de schilderijen van Rothko en Vermeer precies dát
voor mij: “pockets of silence”, een stille ruimte waar je weer
in contact kunt komen met je ziel.