\u201cForm is emptiness
\nand emptiness is form.
\nThe essence of all things
\nis emptiness\u201d
\nBoeddha<\/p><\/blockquote>\n
<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/01-13.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nHet meest lege schilderij van Vermeer is Het Parelsnoer uit Berlijn.
\nBijna de helft van het schilderij is een lege witte muur waarlangs
\nhelder daglicht strijkt. Samen met het donkere repoussoir op de voor-
\ngrond van de tafel met draperie en chinese vaas vormt het een zwart-wit
\nakkoord. In dit schilderij ontstaat een interessant spanningsveld
\ntussen protestantse soberheid (zwart-wit en lege muur) en katholieke
\npralerij ( mooie dame in geel met parelsnoer, die zichzelf in de
\nspiegel bewondert). Het centrum van de compositie is het licht zelf,
\ndat alles verbindt.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/15-11.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/09-9-1024x491.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nDe Deense fotografe Trine Sondergaard laat zich in haar foto\u2019s
\ninspireren door de verstilde interieurschilderijen van de Deense
\nschilder Vilhelm Hammershoi (1864-1916). Vilhelm Hammershoi wordt
\nop zijn beurt wel eens \u201cDe Deense Vermeer\u201d genoemd, door zijn
\nlege interieurs vol licht, stilte, eenzaamheid en melancholie
\nen zijn vrouw Ida als enige model.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/17-11.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/22-8-1024x485.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nTyperend voor Hammershoi zijn de witte panelen deuren in zijn
\ninterieurs, die als personages hun eigen taal spreken. Gesloten
\ndeuren, deuren op een kier, half open deuren of wijd openstaande
\ndeuren op de grens tussen buiten en binnen, tussen de wereld en
\nde ziel. Zo fungeren bij Vermeer de raamvensters in zijn
\nbinnenkamer-taferelen als open\/gesloten vensters naar de buiten-
\nwereld en de binnenwereld. Wat deuren voor Hammershoi zijn,
\nzijn raamvensters voor Vermeer.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/19-9.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nHammershoi liet zich in zijn Brieflezende Vrouw bijna zeker
\ninspireren, door de Briefleester in Blauw in het Rijksmuseum
\nin Amsterdam. Zwart-wit versus Kleur.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/20-10.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/21-7.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nHammershoi maakte de meeste interieurschilderijen in zijn
\neigen huis Strandgade 30 in Kopenhagen, Denemarken, dezelfde
\nstad waar Sondergaard woont en werkt.
\nZijn vrouw Ida was zijn enige model, vaak op de rug gezien,
\nwat de taferelen een subtiele geheimzinnige sfeer meegeeft.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/04-11.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nDe interieurs van Trine Sondergaard zijn geen zielloos lege
\nstijlkamers, maar verbeeldingen van de ruimte, waarin de ziel
\nzich bevindt in een tijdloos gesprek met het licht.
\nSondergaard weet haar fotowerken diepere lagen van betekenis
\nen verstilde emotie mee te geven. Een meer gelaagde en geladen,
\nintensere waarneming van de dagelijkse werkelijkheid. Net als
\nbij Vermeer wordt bij haar het licht een zelfstandig personage
\ndat tot de beschouwer spreekt in een eigen taal.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/11-9.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/26-2.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nSondergaard fotografeert ook meisjes met hoofdkapjes, op de rug
\ngezien. Backshots zijn heel suggestieve poses voor een model,
\nomdat ze veel te raden over laten. Naast de open blik van Vermeer\u2019s
\nMeisje met de Parel vormen de gesloten meisjes van Sondergaard een
\nintrigerend contrast. Wat ze gemeen hebben is licht en stilte.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/34-3.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nVermeer was van huis uit protestant, maar bekeerde zich tot het
\nkatholicisme om met zijn vrouw Catharina Bolnes te kunnen trouwen.
\nEen betere reden voor bekering dan de liefde is er niet. Zijn
\nschilderijen zijn een subtiel evenwicht tussen de protestante
\ningetogen soberheid, rechtlijnige strengheid, zwart-wit wereld en de
\nkatholieke rijkdom, pracht en praal, levenslust en kleur.
\nWitgepleisterde muren en kleurige zijden japons en tapijten.
\nHet protestante \u201cgedenk te sterven\u201d en de katholieke levensvreugde.
\nLeven en dood als de twee tegenpolen van het menselijk bestaan.
\nOok klassieke fotografie neigt naar een wereld in zwart-wit,
\nde schilderkunst drukt zich eerder uit in een wereld van kleur.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/02-15.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nIn Vermeer\u2019s Dame met Weegschaal uit Washington is de weegschaal leeg.
\nDe vrouw zoekt een spirituele, innerlijke balans. De parels staan voor
\naardse, zinnelijke pracht en praal, het schilderij van het Laatste
\nOordeel op de achtergrond voor het ultieme zieleheil.
\nHet schilderij lijkt voor de innerlijke zoektocht van Vermeer zelf
\nte staan, naar de juiste balans tussen het katholieke en protestante
\ngeloof binnenin hemzelf. Voor Vermeer is het het licht, dat alles
\nverbindt en waarin alles samenkomt in een eeuwig hier en nu. In die
\nzin kan Vermeer, bewust of onbewust, beschouwd worden als een
\n\u201clicht-mysticus\u201d.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/28-3.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nZo zijn op boeken over de middeleeuwse mysticus Eckhart boekcovers
\nte vinden van Het Parelsnoer en het Melkmeisje van Vermeer. In Vermeer
\nhuist een mysterie, een geheim. Daarom gaat hij nooit vervelen.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/30-3.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/31-6.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nIn het koor van de Cisterci\u00ebnzer abdij van Silvacane in Zuid-
\nFrankrijk is iets van het protestantse verlangen naar soberheid
\nterug te vinden. Alleen nog maar steen en licht. Leegte en Vorm.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/24-8.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n