\u201cSadly, the concept of the ideal
\nhas disappeared from modern life\u201d
\nIsrael Zohar<\/p><\/blockquote>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/00-9.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nIsrael Zohar maakte de schilderijenserie Reflections: Homages to Vermeer
\nin de periode 1994 en 1995 zonder vooraf weet te hebben van de grote
\nVermeer-tentoonstelling in het Mauritshuis in 1996.
\nHet concept omschrijft hij zelf aldus: \u201cHomage: Inspiration from the
\ngreat painters of the past, reflection on the world of the future\u201d.
\nDeze serie schilderijen is het resultaat van twee jaar werken
\ndoor Israel Zohar. \u201cReflection\u201d is een hoogtepunt in zijn levenslange
\nfascinatie voor Vermeer. Zohar\u2019s schilderijen vormen een andere en on-
\nverwachte blik op de wereld van Vermeer, vanuit het perspectief van een
\ntwintigste-eeuwse kunstenaar.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/01-29.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/02-30.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nZohar in zijn eigen woorden: \u201can idea came to me, almost in the shape of
\na vision, I saw an image of a Vermeerian figure woven into the composi-
\ntion of a room. Forms that I had imagined would appear in three dimen-
\nsions and became images on a wall, while the walls themselves began to
\ncrumble. Each painting now seemed to give birth to the next one in a
\ncontinuous organic flow\u201d.<\/p>\n
\u201cIn my interiors, there is no ceiling or sky. Instead there are black
\npatches. When I think of Vermeer, I think of intimacy, a sense of protec-
\nted existence. His room represents the microcosmos, in which the human
\nbeing simulates a kind of divine harmony, like the artificial drapes of
\na theatre. Sadly, the concept of the ideal has disappeared from modern
\nlife\u201d.<\/p>\n
\u201cVermeer as an artist was obsessed with a single ideal: that of perfect
\ncompositional harmony. The idea was to compose pictorial space by means
\nof light. I felt an urge to follow in Vermeer\u2019s artistic footsteps.
\nFor over ten years, I saw myself as an apprentice in Vermeer\u2019s studio,
\ntaking up the task of combining the past with the present\u201d.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/03-31.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/04-25.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nThe Music Lesson I en II, Oil on Canvas, 91,5×81,5 cm
\nDeze twee hommages aan Vermeer zijn ge\u00efnspireerd op The Music Lesson van
\nVermeer in the Royal Collection in London. De figuren zijn weggelaten en
\ner is een hedendaags repoussoir toegevoegd.<\/p>\n
\u201cFigurative painting deals with light. A visual illusion of three dimen-
\nsionality can only be achieved by imitating optical principles\u201d.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/05-24.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/06-24.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nIsrael Zohar schildert hommages aan Johannes Vermeer in de vorm van een
\nsoort van geschilderde collages waarin hedendaagse beeldelementen ver-
\nsmelten met figuren uit de schilderijen van Vermeer.
\nDeze schilderijen hebben een wat surrealistische uitstraling en lijken
\nmede be\u00efnvloed te zijn door de grote surrealist Salvador Dali, ook een
\ngroot Vermeer-liefhebber.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/07-23.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nHier verschijnen De Kantkloster en Het Melkmeisje van Vermeer als pro-
\njecties op een oude witgekalkte muur, achter een repoussoir met draperie
\nen stillevenvoorwerpen. Het raam is met oud verweerd afvalhout dicht-
\ngetimmerd.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/08-26.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/09-24.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nSoms zijn de Vermeer-figuren \u201canamorphisch vervormd\u201d geprojecteerd op
\nwitgepleisterde oude muren. Ook verschijnen ze op de voorgrond van
\ntroosteloos verlaten oude fabrieks-terreinen van een Engelse industrie-
\nstad. Hij schildert zowel buiten- als binnenscenes, en voegt ze vaak
\nsamen.<\/p>\n
\u201cI didn\u2019t want my paintings to look like imitations of Vermeer, but
\nrather as symbolic references. I gathered material, including photo-
\ngraphs that I had taken, sketches, and images from my childhood.
\nSometimes I started with a Vermeerian element, and sometimes I was not
\nsure whether Vermeer would directly enter into the work at all\u201d.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/10-24.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/11-22.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nDe oplettende en met de schilderijen van Vermeer vertrouwde beschouwer
\nzal de Vermeer-vrouwen uit deze hommage-schilderijen uit 1995 van
\nIsrael Zohar meteen herkennen: De Vrouw met Waterkan uit New York en
\nDe Brieflezende Vrouw uit Dresden; De Luitspeelster uit New York,
\nHet Lachende Meisje uit New York (Frick).<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/12-25.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/14-22.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nGirl in Blue en The Astronomer (zelfportret), 1994. Zelf noemt Zohar
\ndeze schilderijen \u201cdark and gloomy\u201d, maar ze stralen wel een geheimzin-
\nnige spiritualiteit uit, die intrigeert. Misschien het een reflectie van
\nhet sombere levensgevoel van het moderne leven tegenover de verstilde
\nmaar lichte schilderijen van Vermeer.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/15-25.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/16-22.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nZohar schilderde ook een aantal \u201cempty rooms\u201d zonder figuren, waarin
\nalleen nog de landkaart en het invallend daglicht aan Vermeer doet
\ndenken. \u201cI feel that a work of art is a riddle with no ultimate answer.
\nIt sheds light for a moment on a dark corner that, in rare moments of
\ngrace, may continue to shine as a warm, glowing memory\u201d.<\/p>\n
Bron engelstalige teksten: uit begeleidende catalogus bij de tentoon-
\nstelling: \u201cZohar, \u201cReflections\u201d, Homage to Vermeer”, Museum Panorama
\nMesdag, The Hague, 1996.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/17-25.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/18-24.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/19-21.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n<\/p>\nDit zijn interieur-schilderijen met hedendaagse vrouwen in een op Vermeer
\nge\u00efnspireerde enscenering, mooi in het licht gezet bij het raam. Mooi,
\nmaar het gemis van alleen al de kleurrijke kostuums van Vermeer doet
\nzich voelen. Vermeer idealiseert: alles is mooi bij Vermeer: het glas-
\nin-lood raam, de bolpoottafel, de kostuums, de attributen, de landkaar-
\nten en schilderijen. Hij wist zich omringd door de rijkdom en schoonheid
\nvan een Gouden Eeuw, en maakte daar dankbaar en optimaal gebruik van.
\nZoals in de Mistress and Maid in de Frick Collection in New York.<\/p>\n
Een hommage is een bescheiden stijlvorm voor een hedendaags kunstenaar
\nals Israel Zohar om op te zien naar de tijd van Vermeer, en een mooie
\nmanier \u201cto pay tribute to the true master\u201d vanuit onze eigen moderne
\ntijd. Natuurlijk, geen van deze hommages overtreft de zeggenskracht en
\ntijdloze perfectie van de meesterwerken van Vermeer zelf, als onherhaal-
\nbare hoogtepunten uit een unieke Gouden Eeuw. Een van de redenen daar-
\nvoor wordt treffend verwoord door Zohar zelf: \u201cSadly, the concept of the
\nideal has disappeared from modern life\u201d. Vermeer streefde naar ideali-
\nsering, naar zoiets als \u201cEeuwige Schoonheid\u201d. Het schoonheidsideaal van
\nPlato. Naar de \u201cDingen die niet voorbijgaan\u201d. Hedendaagse kunst is vaak
\nbewust bed\u00f3eld om tijdelijk te zijn. Vanuit de overtuiging, dat alles
\nvoorbijgaat en niets blijft. Dat alles vervangbaar is en \u201cwegwerp\u201d-
\nbaar. En dus eigenlijk vanuit een gevoel dat het leven zinloos zou
\nzijn.
\nVermeer of Mozart stralen een lichtend ideaal uit, dat troost kan bieden
\nin donkere tijden. Of zoals Dostojevski het verwoordt: \u201calleen schoonheid
\nkan de wereld redden\u201d. Schoonheid kan de zin van het leven laten oplich-
\nten, voor wie zich ervoor open kan en wil stellen. Commentaren van heden-
\ndaagse kunstenaars op Vermeer zijn zeker interessant, maar hebben het
\nniet in zich ons die troostende schoonheid te bieden als het Meisje met
\nde Parel van Johannes Vermeer of het Largo in het \u201cDubbelconcert voor
\ntwee violen\u201d van Johann Sebastian Bach. De ware meesters kunnen ons
\nsoms voor even het gevoel geven dat Eeuwige Schoonheid wel degelijk
\nbestaat. Schoonheid die ruimte en tijd overstijgt.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/20-21.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/21-16.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nIsrael Zohar is een kunstenaar van Joodse komaf, wat tot uiting komt in
\nzijn vrije associatieve verbeelding en denkwijze. Ook doet zijn aanpak
\nme denken aan pagina\u2019s uit de Talmoed-boeken: in het midden staat een
\nvoor de Joden heilige tekst uit de Thora, daaromheen staan de commen-
\ntaren van beroemde rabbijnen, die steeds een net iets ander licht werpen
\nop de brontekst uit de Thora. Voor Zohar geldt Vermeer als de Thora van
\nde schilderkunst. Zijn eigen schilderijen vormen een van de vele heden-
\ndaagse commentaren op de schilderijen van Vermeer.
\nVermeers meesterwerken vormen een hoogtepunt in die uitzonderlijke
\nbloeiperiode van de Gouden Eeuw. De Atheense staatsman Perikles hield
\nooit voor de burgers van Athene een beroemde redevoering wijzend naar
\nde stralende Parthenon-tempel op de Akropolis: \u201cToekomstige tijden
\nzullen naar ons opzien, gelijk deze tijd dat nu doet\u201d. Zo kijkt deze
\ntijd ook op naar Vermeer. In deze onzekere en dreigende tijden krijgt
\nVermeer alleen maar meer glans.
\nHet Hebreeuwse woord \u201czohar\u201d betekent overigens: “glans, schittering,
\nuitstraling\u201d. De Zohar (Hebreeuws: \u05d6\u05d4\u05e8 “schitterendheid, uitstraling”)
\nis een verzameling commentaren op de Thora (de vijf boeken van Mozes)
\nen wordt veelal beschouwd als het belangrijkste werk van de joodse
\nmystiek, de zogeheten kabbala. Het is een mystiek commentaar op de
\nThora, geschreven in klassiek Aramees en klassiek Hebreeuws. Het bevat
\neen kabbalistische discussie over de natuur van God, de oorsprong en
\nde structuur van het universum, de natuur van de ziel, zonde, verge-
\nving, goed en kwaad.<\/p>\n
Israel Zohar (Kazakhstan, 1945) is a classically trained figurative
\npainter whose devotion to the Old Masters of the 17th Century is
\nreflected in his unique meditations upon contemporary human existence
\nand achievement in the 21st century. An alumnus of Bezalel Academy in
\nJerusalem, Israel, Zohar works and resides in London, England,
\nwhere he has lived since 1987.<\/p>\n
Website van de kunstenaar Israel Zohar: Het Largo uit het Double Violin Concerto in D minor van Johann
\nhttp:\/\/www.izohar.co.uk\/<\/a><\/p>\n
\nSebastian Bach behoort misschien wel tot meest troostrijke muziek
\nooit gecomponeerd. Hier te beluisteren via YouTube:<\/p>\n