\u201cVermeer himself
\n provides the metaphor:
\n she is like a pearl\u201d
\n Lawrence Gowing<\/p><\/blockquote>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/01-60.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/02-61.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nHet schilderij Meisje met de Parel van Johannes Vermeer uit 1665 in het
\nHaagse Mauritshuis geldt al jaren als een publiekslieveling. Haar blik be-
\ntovert elke generatie opnieuw. In 1999 verscheen de roman Girl With a
\nPearl Earring van de Amerikaans\/Britse schrijfster Tracy Chevalier en in
\n2003 de gelijknamige speelfilm van regisseur Peter Webber met de Ameri-
\nkaanse actrice Scarlett Johansson in de hoofdrol.
\n\u201cScarlett Johansson stars as Griet, a young 17th-century servant in the
\nhousehold of the Dutch painter Johannes Vermeer (played by Colin Firth)
\nat the time he painted Girl with a Pearl Earring (1665) in the city of
\nDelft in Holland\u201d.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/03-61.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nDe roman van Tracy Chevalier verscheen in 1999.
\nSynopsis van het boek: \u201cDe zestienjarige Griet treedt als dienstmeisje in
\ndienst bij de vermaarde schilder Johannes Vermeer. Het beeldschone, pro-
\ntestantse meisje weet al snel een plek te veroveren binnen de katholieke
\nfamilie. De kunstenaar raakt in de loop der jaren steeds meer gecharmeerd
\nvan haar schoonheid, en besluit haar te schilderen\u201d. <\/p>\n
De film van regisseur Peter Webber was in 2003 in de bioscoop te zien:
\nSynopsis van de film: \u201cGriet (Scarlett Johansson) is een dochter van een
\nDelftse tegelmaker. Zij komt op zestienjarige leeftijd als dienstmeisje
\nbij de schilder Johannes Vermeer (Colin Firth) in de huishouding werken,
\nen is zo getuige van een ongelukkig huwelijk. Op verzoek van Vermeers
\nmecenas Pieter van Ruijven (Tom Wilkinson), die een oogje heeft op Griet,
\nstaat ze model voor Vermeers schilderij Meisje met de Parel uit 1665.
\nZij draagt daarbij op initiatief van Vermeer de parels van zijn vrouw,
\nzonder haar toestemming of medeweten, en tot haar grote woede. Het
\nschilderij leidt zo tot het vertrek van Griet uit het huis van Vermeer.
\nGriet is daarbij speelbal en slachtoffer van alle sluimerende conflic-
\nten tussen de personen in het huis van Vermeer. Als Johannes Vermeer
\n10 jaar later sterft, ontvangt Griet tot haar verbazing de parels uit
\nhanden van iemand in Vermeers huishouding\u201d.
\nRegie: Peter Webber
\nDirector of photography\/cinematography: Eduardo Serra (Oscar-nominatie)
\nKostuums: Dien van Straalen (Oscar nominatie)
\nArt Direction: Ben van Os.(Oscar nominatie)
\nDe muziek is van Alexandre Desplat.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/04-56-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/05-55-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/06-54-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/07-53-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nNaast het dienstmeisje Griet (Scarlett Johansson) bestaat de cast in het
\nkostuumdrama Girl With a Pearl Earring uit: Vermeer\u2019s vrouw Catharina Bol-
\nnes (Essie Davis), de schilder Vermeer (Colin Firth), de mater familias\/
\nschoonmoeder van Vermeer Maria Thins (Judy Parfitt) en Vermeer\u2019s belang-
\nrijkste opdrachtgever\/mecenas Pieter van Ruijven (Tom Wilkinson).
\nVermeerkenners en critici waren destijds niet zo gelukkig met hoe de
\nvrouw van Vermeer Catharina als een dom, verwend, ijdel en jaloers vrouw-
\ntje werd weggezet in een verondersteld ongelukkig huwelijk met Vermeer
\nen ook niet met de rol van de oversekste opdrachtgever\/kunstverzamelaar
\nVan Ruijven, die zijn handen niet thuis kan houden bij de vrouwen. Maar
\niedere regisseur weet dat je in film of theater tegengestelde karakters
\nnodig hebt om interessant drama te krijgen.
\n\u201cThere is a high level of probability that Pieter van Ruijven was Ver-
\nmeer\u2019s patron, since 21 of the artist\u2019s paintings belonged to his estate,
\nbut no documentary evidence survives. And there is certainly not the
\nslightest hint that he was the sexual predator that Chevalier portrays\u201d.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/08-55-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/09-52-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/10-52-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nIn de film ontwikkelt het dienstmeisje Griet zich, naast het poseren als
\neen mooi jong model, ook als een artistiek klankbord voor de schilder Ver-
\nmeer. Soms be\u00efnvloedt ze een artistieke keuze van Vermeer, zoals het ver-
\nwijderen\/overschilderen van een spaanse stoel links op de voorgrond in
\nzijn schilderij \u201cVrouw met Waterkan\u201d, nu in New York. Voor sommige cri-
\ntici schiet dit gegeven voor de geloofwaardigheid van de film in een ze-
\nventiende eeuwse setting wel een tikkeltje te ver door langs een heden-
\ndaagse feministische meetlat. Hoewel buitenlandse reizigers in het zeven-
\ntiende-eeuwse Holland in hun reisverslagen wel al gewag maakten van de op-
\nvallend zelfbewuste en zelfstandige rol van vrouwen.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/11-50-1024x427.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/12-53-1024x427.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nVermeer vraagt het dienstmeisje Griet tijdens het poseren om haar witte
\nhoofddoek af te doen en raakt van slag door haar prachtige sensueel los-
\nhangende weelderige haar. Een subtiel erotische scene. Een criticus
\nschreef: Chevalier presents “an exquisitely controlled exercise that
\nillustrates how temptation is restrained for the sake of art”.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/14-50-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nIn sommige close up shots is mooi de stille concentratie van het kijken
\ngevangen, waarin Griet kijkt hoe het licht door een stukje doorschijnende
\nvernishars fonkelt.
\n\u201cIn quiet light and concentration\u201d. Cinematographer Eduardo Serra kreeg
\nterecht een Oscar-nominatie voor het mooie \u201cVermeer-licht\u201d in zijn beel-
\nden, het koele daglicht van Vermeer, soms afgewisseld met het warme licht
\nvan Rembrandt in avond-scenes.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/15-53-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/16-50-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/17-52-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nHet drie ramen-atelier van Vermeer in de film. Met de medaillon glas-in-
\nlood ramen in de \u201cCleaning the Windows\u201d-scene. Terecht merkt het dienst-
\nmeisje Griet in de film over het wassen van de ramen op, dat \u201cit may
\nchange the light\u201d. Net als glas-in-lood ramen krijg je met ongewassen
\nramen een zachter, gezeefder daglicht. Er is terecht gekozen voor een
\nkale, houten planken vloer en niet voor de wit-zwart marmeren tegelvloer,
\nzoals we die zo goed kennen van Vermeer-schilderijen. Dergelijke vloeren
\nwaren niet gebruikelijk in zeventiende eeuwse woonvertrekken in woon-
\nhuizen en voorbehouden aan openbare gebouwen als kerken of het stadhuis
\nin Delft, waar ze ook nu nog te zien zijn.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/18-50-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/19-47-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nEen mooi jong meisje, mooi in het licht gezet bij het raam. Dat is toch
\nhet kernbeeld van Vermeer.
\nEen mooie scene is die waarin Griet de ramen van het atelier wast. Vermeer
\nkomt toevallig binnen in zijn atelier en doet zo inspiratie op voor de
\npose van de Vrouw met Waterkan, zoals het heldere daglicht speelt over
\nhaar blanke huid, witte linnen hemd en hoofddoek en zo alles mooi maakt.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/20-47-1024x479.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nIn de film hangt steeds een broeierige onderhuidse spanning tussen kijken
\nen bekeken worden, vanachter een deur, een gordijn of een schilderezel.
\nKortom: de blik van de voyeur, het voyeurisme. Een geliefd thema bij Ver-
\nmeer en in de zeventiende-eeuwse schilderkunst.
\nIn de film onstaat een onuitgesproken, geheime verhouding tussen de schil-
\nder Vermeer en het dienstmeisje Griet binnen het huis van zijn schoonmoe-
\nder en zijn vrouw met elf kinderen. In de woorden van Chevalier: \u201cIt was
\nnot a house, where secrets could easily be kept\u201d. Een gegeven dat zich
\nbij uitstek leent voor voyeuristsche beelden van heimelijke ontmoe-
\ntingen en verborgen intimiteiten. En de steelse blik van een zich onge-
\nzien wanende voyeur.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/21-40-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nHet Vermeer-atelier met de verduisterde hoek met de camera obscura en de
\ndaglicht-verlichte hoek met het tableau vivant. Art Director Ben van Os
\nheeft de sfeer, aankleding en inrichting van het Vermeer-atelier goed we-
\nten te benaderen. De film is destijds gedraaid met een budget van 12 mil-
\njoen dollar. Girl With a Pearl Earring is dus een relatief \u201cgoedkope\u201d,
\nkleinschalige filmproductie, die past bij de intieme setting van een art-
\nhouse film. Een gemiddelde Hollywood-productie kostte destijds meer dan
\n100 miljoen dollar. <\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/22-41-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/23-37-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/24-35-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/25-26-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nScene met de camera obscura. Vermeer laat Griet het projectiebeeld in de
\ncamera obscura zien, met een tableau vivant van de Vrouw met Waterkan in
\nNew York en legt haar de werking van de lens uit, een van de grootste in-
\nnovaties in de Gouden Eeuw. De scene waarin ze samen onder de schilder-
\nmantel van Vermeer naar de betoverende schoonheid van het lichtbeeld kij-
\nken, levert een mooi intiem beeld op. <\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/26-26.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/27-25.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/28-21-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nOok een mooie scene is het openen van de verduisterluiken om het licht in
\nhet atelier van Vermeer binnen te laten stromen. “Let there be light!\u201d.
\nOpvallend is hier ook de ledenpop die tijdelijk als model fungeert om po-
\nsitie, houding en kostuum in een vaste opstelling te arrangeren.
\nZo\u2019n ledenpop is op meerdere atelier-schilderijen uit de zeventiende eeuw
\nte zien, en ik vind het heel aannemelijk dat Vermeer gezien zijn langzame,
\ntijdrovende werkwijze tussentijds ook gebruik maakte van zo\u2019n ledenpop om
\nde poseertijd van zijn levende model te bekorten en als houvast om zijn
\nmodel in een vaste positie te kunnen blijven waarnemen. <\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/29-23-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/30-19-1024x443.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nVermeer en Griet kijken samen door het raam naar buiten naar de wolken en
\nGriet ontdekt de kleuren in de schijnbaar witte wolken. Zoals de wolken-
\nlucht in Vermeers Gezicht op Delft, een schilderij dat oogt, alsof je door
\neen raam naar buiten kijkt. Kostuumontwerper Dien van Straalen ontwierp
\nrelatief eenvoudige kostuums voor het dienstmeisje Griet, maar ook voor
\nde schilder Vermeer, die op zichzelf beslist geen rijk man was. <\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/31-20-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/32-17-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nVermeer doet de parel oorhanger van zijn vrouw Catharina in het oor van
\nhet dienstmeisje Griet, dat model zal staan in het schilderij van het Pa-
\nrelmeisje, waar de film om draait. Met de mooie zijden oosterse geel-
\nblauwe hoofddoek en de kostbare parels zet de schilder Vermeer het een-
\nvoudige dienstmeisje op een voetstuk. Het \u201cverheffen van de onaanzienlij-
\nken\u201d is zeker een thema in de schilderkunst van Vermeer; ook bijvoorbeeld
\nin Het Melkmeisje in het Rijksmuseum.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/33-17-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nColin Firth met de geconcentreerde blik van de schilder Vermeer. Het valt
\nniet mee voor een acteur om de rol te spelen van een man, waarvan we bijna
\nniets weten. Met zijn intense, ingehouden spel, zet hij binnen deze beper-
\nkingen een geloofwaardige Vermeer neer. Firth speelt een Vermeer die wor-
\nstelt om een eigen stille private ruimte en rust voor zichzelf te vinden
\ntemidden van een overvol huis van een grote familie met de onrust van
\nveel lawaaierige en aandacht opeisende kinderen. Vermeer had veertien
\nkinderen (!).<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/34-10-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/35-5-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/36-4-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nMooie close up scene tijdens het poseren van Griet voor het schilderij.
\nHet sensuele bevochtigen van haar lippen. Hier heeft het poserende dienst-
\nmeisje Griet de parel oorhangers nog niet in. Net als in het schilderij
\nzit er een mooi geel-blauw-rood kleurakkoord in deze close up filmstills,
\nmet de delicate rozige tinten van haar blanke huid.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/37-5-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/38-6-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nHet dienstmeisje Griet krijgt steeds meer taken in Vermeer\u2019s atelier; in
\ndeze close up mengt ze met een paletmes olieverf met het kostbare ultrama-
\nrijnblauw \u2013 de favoriete kleur van Vermeer \u2013 met lijnolie.
\nDe blauw-gele hoofddoek en de twee parel oorhangers (uit de museumwinkel
\nvan het Mauritshuis in Den Haag!). De parels waar de hele film Girl With
\na Pearl Earring om draait: \u201cShe is like a Pearl\u201d (Gowing) is in deze
\nfilm de ultieme metafoor.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/39-6-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/40-7-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/41-4-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nScene met Griet in een tableau vivant-opstelling in het atelier van Ver-
\nmeer voor Het Concert in Boston: met aan de muur het schilderij De Koppe-
\nlaarster van Dirck van Baburen en een landschapschilderij. Verder een
\nclavecimbel met een met een landschap-voorstelling beschilderd sierdeksel
\nen spaanse stoelen. Tegen dit decor komt het tenslotte tot een hevige
\nuitbarsting van alle ingehouden, opgekropte en onderdrukte emoties tus-
\nsen Vermeer, zijn vrouw Catharina en het dienstmeisje Griet, die vervol-
\ngens zich gedwongen ziet het huis te verlaten.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/42-4-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/43-2-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/44-2-1024x435.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nDe slotscene van de film: close up van de parel die vervolgens langzaam
\nuitzoomt naar het totaalshot van het iconische originele schilderij van
\nVermeer: Het Meisje met de Parel in het Haagse Mauritshuis.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/45-2.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nEen andere speelfilm over Vermeer is de televisie-film Brush With Fate van
\nHallmark, eveneens uit 2003, met actrice Glenn Close naar een roman van
\nSusan Vreeland: Girl in Hyacinth Blue uit 1999. Een lerares meent dat ze
\neen origineel, nog onbekend schilderij van Vermeer in haar bezit heeft en
\nraadpleegt een kunsthistoricus. De film laat in retrospectief de lotgeval-
\nlen van het schilderij zien, als het door de eeuwen heen van de ene eige-
\nnaar naar de andere overgaat tot aan de tijd van Vermeer zelf. Het schil-
\nderij, dat moet doorgaan voor een nog onontdekte Vermeer is ten behoeve
\nvan deze Hallmark-film geschilderd door de kunstschilder Jonathan Janson,
\nwebmaster van de onvolprezen website Essential Vermeer.
\nHoewel deze televisie-film in hetzelfde jaar (2003) uitkwam als de bios-
\ncoopfilm Girl With a Pearl Earring, was ze minder succesvol. Hetzelfde
\ngeldt voor de roman van Vreeland versus die van Chevalier.
\nSynopsis van de televisie-film \u201cBrush with Fate\u201d:
\n\u201cEen Amerikaanse kunsthistoricus ontdekt een schilderij waarvan de ge-
\nschiedenis terug lijkt te gaan tot de schilder Johannes Vermeer\u201d.
\n\u201cThis is a story of a Vermeer painting, beginning with it’s present owner
\nand tracing back through about five owners and finally to the artist Ver-
\nmeer himself while painting the picture\u201d.
\n\u201cA little gem of a novel is Susan Vreeland’s Girl in Hyacinth Blue, a
\nseries of short tales about a mysterious painting attributed to the great
\n17th-century Dutch artist Jan Vermeer and its effect upon the lives of
\nall who come in contact with it\u201d.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/46-2.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nHoewel Girl With a Pearl Earring een charmante en verdienstelijke kunste-
\nnaarsfilm is, haalt deze nergens het nivo van het meesterwerk \u201cAmadeus\u201d
\nvan Milos Forman over Mozart uit 1984. De film \u201cAmadeus\u201d maakt de geniale
\nmuziek van Mozart hoorbaar, zichtbaar en voelbaar. De uitvoeringen van de
\nmuziek van Mozart zijn van topkwaliteit, van dirigent Sir Neville Marri-
\nner met het orkest van de Academy of Saint Martin in the Fields.
\nHet kostuumdrama \u201cGirl With a Pearl Earring\u201d is vooral een romantisch
\nliefdesverhaal tussen de schilder Vermeer en zijn model, maar de genia-
\nliteit en kwaliteit van Vermeer\u2019s schilderkunst wordt nergens \u00e9cht zicht-
\nbaar en voelbaar. Mede omdat de in de film getoonde Vermeer-schilderijen
\nkopie\u00ebn zijn van matige kwaliteit. Dat doet afbreuk aan de geloofwaar-
\ndigheid van de genialiteit van Vermeers schilderkunst, zoals die in de
\nfilm te zien is. De schilderkunst van Vermeer zelf komt binnen de film
\nzelf eigenlijk letterlijk niet echt uit de verf, terwijl je in de film
\nAmadeus de allermooiste uitvoeringen van de muziek van Mozart te horen
\nkrijgt.<\/p>\n
Het scenario van de film Amadeus is gebaseerd op het toneelstuk Amadeus
\nvan Peter Shaffer uit 1979. Dit stuk is losjes gebaseerd op de laatste
\njaren van Mozarts leven. De plot is een variant van het toneelstuk van
\nAleksandr Poesjkin Mozart i Salieri (\u041c\u043e\u0446\u0430\u0440\u0442 \u0438 \u0421\u0430\u043b\u044c\u0435\u0440\u0438, Mozart en Salie-
\nri uit 1830), waar Rimski-Korsakov zijn opera Mozart i Salieri (1897,
\neerste uitvoering 1898) op baseerde.
\nEr bestaat zelfs een website met de mooiste parels van zinnen uit de
\nfilm Amadeus. Ook de dialogen zijn van een hoog literair gehalte. Peter
\nShaffer won terecht een Oscar voor het scenario van Amadeus. Het sce-
\nnario van Girl With a Pearl Earring werd niet genomineerd voor een Os-
\ncar. Het is geen toeval dat de Oscar-nominaties vooral gingen naar de
\nvisuele vormgeving van de film: kostuums, fotografie\/cinematografie,
\ndecorontwerp. Wel is de film zeker meer als een kostuumdrama met
\nlouter \u201cmooie plaatjes\u201d.
\nToch is \u201cVermeer door de ogen van zijn dienstmeisje Griet\u201d (van Che-
\nvalier) niet zo\u2019n briljante vondst als \u201cMozart door de ogen en oren
\nvan zijn rivaal Salieri\u201d (van Poesjkin) dat wel is. Dat Salieri, zelf
\neen groot componist, begrijpt waarom de muziek van Mozart zo bijzonder
\nen geniaal is, dat is geloofwaardig. Dat een eenvoudig dienstmeisje
\nde artistieke genialiteit van de schilderkunst van Vermeer kan inzien,
\nkan vatten wat een Vermeer nou precies zo goed en bijzonder maakt,
\novertuigt minder.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/47-2.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/48-3.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/49-3-1024x395.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/50-2-1024x360.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n