\u201cI have captured the light
\nand arrested its flight.
\nThe light itself
\nshall draw my pictures\u201d
\nLouis Daguerre<\/p><\/blockquote>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/00-25-1024x491.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nDe camera obscura van Vermeer was al wel een camera met een lens, maar het
\nzou nog twee eeuwen duren voor de lichtgevoelige plaat \u2013 en daarmee de fo-
\ntografie zelf \u2013 zou worden uitgevonden.
\nDe schilderkunst van Vermeer oogt fotografisch door zijn gebruik van de
\ncamera obscura, maar blijft wel onmiskenbaar schilderkunst. De uitvinding
\nvan de fotografie markeert een verschuiving van kunst naar chemie. Het
\nschilderdoek van de kunstschilder wordt vervangen door een via een che-
\nmisch proced\u00e9 lichtgevoelig gemaakte plaat. De eerste fotografen als Da-
\nguerre en Fox Talbot waren eerder uitvinder en techneut, dan kunstenaar.
\nDe fotografie is lange tijd als een in artistiek opzicht ondergeschikte
\nkunstvorm beschouwd ten opzichte van de schilderkunst. Het apparaat \u2013 de
\nfotocamera – doet al het werk, de fotograaf is meer een technisch onder-
\nlegde vakman, eerder een registrator van documentaire beelden, dan een
\n\u201cechte, vrij scheppende kunstenaar\u201d. <\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/01-70.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nMet name de Amerikaanse fotograaf Edward Steichen (1879-1973) streefde er-
\nnaar in zijn fotografie-stijl van het Picturalisme de fotografie naar een
\nhoger nivo, dat van de schilderkunst, te tillen. Een goed voorbeeld hier-
\nvan is zijn portret van de beroemde franse beeldhouwer Auguste Rodin in
\nzijn studio samen met zijn meesterwerken De Denker en Victor Hugo. Hij
\ngebruikt en componeert het licht als een schilder om een bepaalde sfeer
\nop te roepen. Steichen stelde sfeer boven detailscherpte. In de geest van
\nVermeer, ook al is het licht van Vermeer een ander licht en ontbreken hier
\nde heldere kleuren van Vermeer. Het sterke licht-donker contrast doet hier
\neerder aan het clair obscur van Rembrandt denken. De fotograaf als kun-
\nstenaar in zwart-wit. <\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/02-71.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nGeschiedenis van de belangrijkste mijlpalen\/uitvindingen in de fotografie:<\/p>\n
– pinhole camera obscura (spijkergaatje-camera, geeft lichtzwak onscherp
\n beeld), al bekend bij de Oude Grieken en Leonardo da Vinci in 1519.
\n– lens \u2013 camera obscura (lichtsterk, mooie scherptediepte), Giambattista
\n della Porta, 1589.
\n– teken-\/schilder camera obscura met transparant papier op glasplaat om
\n lichtbeeld na te tekenen (Canaletto) of te vertalen in verf (Vermeer)
\n omstreeks 1660.
\n– de lichtgevoelige plaat \u2013 \u201cde chemische revolutie\u201d \u2013 uitvinding van de
\n fotografie \u2013 Fox Talbot, Daguerre, omstreeks 1830.
\n– de lichtgevoelige sensor\/geheugenkaart – digitale camera en beeldbewer-
\n king \u2013 \u201cde digitale revolutie\u201d, Steven Sasson, Kodak, omstreeks 1975.<\/p>\n
De eerste fotocamera\u2019s waren camera obscura\u2019s, groot formaat camera\u2019s met
\neen lichtgevoelige plaat, zoals de hierboven afgebeelde originele Daguer-
\nre-Giroux camera.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/03-71-1024x488.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nHieronder volgt een bloemlezing van een aantal in de 19e eeuw ontwikkelde
\nfotografische technieken: de daguerreotypie, albuminedruk, platina\/palla-
\ndiumdruk, kallitypie, gomdruk, cyanotypie, tindruk, nat collodium of glas-
\nnegatief. Ze onderscheiden zich louter in het chemische proced\u00e9 van de
\nlichtgevoelige plaat in de achterwand. Typerend voor negentiende eeuwse
\ngroot formaat camera\u2019s is de zwarte harmonica-balg tussen lenspaneel en
\nachterwand, waardoor de camera na gebruik tot een handzaam draagbaar for-
\nmaat kon worden ingeklapt.<\/p>\n
Daguerreotype
\nDe daguerreotypie is een vroege fotografische methode, uitgevonden door
\nLouis Daguerre in de eerste helft van de 19e eeuw. Het proced\u00e9 werd in
\n1839 door de Franse overheid aangekocht.
\nBij daguerreotypie wordt een gepolijste, verzilverde koperen plaat ge
\nbruikt. Deze wordt lichtgevoelig gemaakt met jodiumdampen. Na het belich-
\nten (maken van de foto) en vervolgens blootstellen aan kwikdampen (ont-
\nwikkelen) ontstaan positieve beelden (maar wel in spiegelbeeld). Het
\nbeeld wordt gefixeerd in een zoutoplossing en daarna afgespoeld met water.
\nDeze beelden waren destijds gedetailleerder dan de eerdere procedures.
\nDoordat er geen negatief wordt gebruikt, is het niet mogelijk om meerdere
\nafdrukken te maken. Elke daguerreotypie is daardoor uniek. De daguerreo-
\ntypie is een directe afdruk van het licht zelf \u2013 zonder tussenkomst van
\neen negatief \u2013 waardoor de magische vloei van het \u201ceerste licht\u201d in de
\ncamera obscura nog zichtbaar blijft. Elke tussenstap \u2013negatief, gebruikte
\nchemicali\u00ebn, afdrukproced\u00e9 \u2013 doet stapsgewijs afbreuk aan het \u201ceerste
\nlicht\u201d. Hoewel elk proced\u00e9 zijn eigen charme geeft aan de uiteindelijke
\nafdruk, blijft de daguerreotype het dichtst bij de magische schoonheid
\nvan het \u201ceerste licht\u201d in de camera obscura, afgezien van de kleur.<\/p>\n
Southworth and Hawes, Woman in Profile with Lace Collar and Shawl,
\ndaguerreotype, c. 1850<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/04-66.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nAlbuminedruk
\nDe albuminedruk is een fotografische drukmethode. De techniek werd in
\n1847 gepubliceerd door de Franse fotograaf en uitvinder Louis Desir\u00e9 Blan-
\nquart-Evrard. Het was de eerste commercieel toepasbare methode om van een
\nnegatief een fotografische contactafdruk op lichtgevoelig papier te maken.
\nIn het proces werd het albumine uit (kippe)eiwit gebruikt om de fotogra-
\nfische chemicali\u00ebn aan het papier te binden. Het werd de meest gebruikte
\nmanier om foto’s af te drukken van 1855 tot het begin van de 20e eeuw.<\/p>\n
Felix Nadar \u2013 portrait of Sarah Bernhard, 1855
\nDe portretfotograaf Nadar kreeg in zijn studio alle celebrities in het
\nParijs van het midden van de 19e eeuw voor zijn lens, zoals hier de be-
\nroemde actrice Sarah Bernhard.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/05-64.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nJean-Louis-Marie-Eug\u00e8ne Durieu (French, 1800\u20131874) and possibly with Eu-
\ng\u00e8ne Delacroix (French, 1798\u20131863), \u201cDraped Model\u201d, about 1854, French,
\nAlbumen silver print, 18.6×13 cm<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/36-9.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nPlatina\/palladium print
\nPlatina-afdrukken , ook wel platinotypes genoemd , zijn fotografische af-
\ndrukken die zijn gemaakt door middel van een monochroom afdrukproces met
\nplatina.
\nIn tegenstelling tot het zilverdrukproces ligt platina op het papieropper-
\nvlak, terwijl zilver in een gelatine- of albumine-emulsie ligt die het pa-
\npier bedekt. Dientengevolge is, aangezien geen gelatine-emulsie wordt ge-
\nbruikt, het uiteindelijke platina-beeld absoluut mat met een afzetting
\nvan platina (en\/of palladium, het zusterelement dat ook wordt gebruikt
\nin de meeste platina-foto’s), licht opgenomen in het papier.
\nPlatina-afdrukken zijn de meest duurzame van alle fotografische processen.
\nDe platinagroep metalen zijn zeer stabiel en bestand tegen chemische reac-
\nties, waardoor de afdrukkwaliteit nog stabieler zou zijn dan goud. Ge-
\nschat wordt dat een platina-afbeelding, op de juiste manier gemaakt, dui-
\nzenden jaren in goede staat bewaard kan blijven. Door het mooie matte
\noppervlak van de platinumdruk, heeft de beschouwer geen last van een hin-
\nderlijk spiegelend glanzend oppervlak van de foto.<\/p>\n
Platinumprint<\/p>\n
Gertrude K\u00e4sebier \u2013 portrait of actress Evelyn Nesbit, New York,1901<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/07-63.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nIrving Penn \u2013 portrait of Picasso, 1957
\nEen fotografische ode aan het oog van de grote meester.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/08-65.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nKallitype print
\nPatented in 1889 by W.W.J. Nicol (1855-1929), the Kallitype print is an
\niron-silver process. A chemical process similar to the Van Dyke brown ba-
\nsed on the use of a combination of ferric and silver salts. The light-sen-
\nsitive element used for the Kallitype is ferric oxalate. The use of fer-
\nric oxalate allows for both extended shadow definition and contrast con-
\ntrol.
\nMany developing solutions can be used to give a different image color
\n(brown, sepia, blue, maroon and black). Kallitype images generally have
\na richer tonal range than the cyanotype. These prints were popular in
\nthe 19th century. Like the Platinotype and Cyanotype, the kallitype is
\na contact printing process and the printer must have a negative of equal
\nsize to print from. Modern kallitypes are generally made from a large for-
\nmat camera negative. (Bron: Wikipedia)<\/p>\n
Carlos Sanchez \u2013 modern kallitype, 2020.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/09-62.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/10-62.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nGomdruk dichromaat
\nDe gomdruk is een proced\u00e9 , dat berust op de onoplosbaarheid van die ge-
\ndeelten van de gevoelige laag, die door het licht getroffen zijn. Deze
\nlaag bestaat uit een mengsel van Arabische gom, een dichromaat en een
\npigment (kleurstof) dat in een dunne laag op tekenpapier wordt gestreken.
\nDe gomdruk werd omstreeks 1855 uitgevonden door Alphonse Louis Poitevin
\n(1819-1882). Door de toevoeging van pigment, kan met de gomdruk in kleur
\ngewerkt worden. Mede daardoor krijgt deze vorm van fotografie een
\n\u201cschilderachtige\u201d werking; ook doordat de lichtgevoelige laag met een
\nkwast op het papier gestreken wordt.<\/p>\n
Edward Steichen \u2013 Brooklyn Bridge, 1903
\nEdward Steichen, Moonlight, The Pond, 1904<\/p>\n
Een mooi voorbeeld van het gebruik van de gomdruk is het Picturalisme van
\nEdward Steichen, een stroming in de fotografie, die zich vooral liet in-
\nspireren door de schilderkunst. Fotografie als schilderen met licht. Bij
\nSteichen draait alles om sfeer, door het licht een mysterieuze floers mee
\nte geven. Een soort \u201csfumato\u201d in de fotografie.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/11-60.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/12-62.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\tTintype
\nA tintype, also known as a melainotype or ferrotype, is a photograph made
\nby creating a direct positive on a thin sheet of metal coated with a dark
\nlacquer or enamel and used as the support for the photographic emulsion.
\nTintypes enjoyed their widest use during the 1860s and 1870s.
\n(Bron: Wikipedia).
\nTintypes worden gekenmerkt door diepe zwarten, wat ze een dramatisch,
\nietwat vervreemdende, maar wel een onderscheidende, geheel eigen en her-
\nkenbare uitstraling geeft, die doet denken aan de Wet Plate Collodion
\nprints.<\/p>\n
Tim Brown \u2013 portrait of a girl. Modern tintype. Tim Brown is een heden-
\ndaagse Amerikaanse fotograaf in Salida, Colorado, die portretfoto\u2019s maakt
\nvolgens het oude proced\u00e9 van de tintype.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/14-59.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nCyanotypie
\nCyanotypie is een fotografisch proces waarbij na ontwikkeling een cyaan-
\nblauwe afdruk ontstaat.
\nDe Engelse wetenschapper, fotograaf en astronoom John Herschel ontdekte
\ndit proces in 1842. Hoewel John Herschel misschien wel de ontdekker is
\nvan het cyanotypie proces, is Anna Atkins. degene die het toepaste in
\nde fotografie. Zij bracht een gelimiteerde serie boeken met cyanotypi-
\nsche afbeeldingen uit, die varens en andere planten beschreven. Doordat
\nzij gebruik maakte van dit proces, wordt zij ook wel gezien als de eerste
\nvrouwelijke fotograaf.
\nHet proces gebruikt twee chemicali\u00ebn: ammoniumijzercitraat en kaliumhexa-
\ncyanoferraat. Het resultaat was dat als deze twee stoffen werden blootge-
\nsteld aan sterk licht ze veranderden in Pruisisch blauw. Wanneer de che-
\nmische middelen zijn weggespoeld met water blijft er een stabiele en ken-
\nmerkende blauwe kleur achter, waarop de afbeelding in witte lijnen is
\nweergegeven. <\/p>\n
Anna Atkins, Photographs of British Algae. Cyanotype Impressions,
\n1843-1853<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/15-62.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/16-59.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nDe Vrouw met Waterkan als cyanotype impression naast een plaat van Anna
\nAtkins uit British Algae.
\nEen eigen digitale versie van een Vermeer-beeld in een 19e eeuwse fotogra-
\nfie-techniek.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/17-61.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/17b.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nEen andere toepassing van de cyanotypie is de blauwdruk: speciaal voor
\nbouwplannen op groot formaat voor apparaten en voor architectonische bouw-
\nwerken, zoals deze blauwdruk voor een villa in Apeldoorn uit 1907, en
\n– in dit verband zeer toepasselijk – een patent voor een camera obscura
\nvan W.I. Taylor uit 1881.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/18-59.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nCyanotypie van een onbekende vrouw, rond 1900.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/19-56.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nDe rijke variatie van de blauwe kleurtinten in cyanotypie\u00ebn tussen cyaan\/
\nturquoise blauw en ultramarijnblauw zou Vermeer als liefhebber van de
\nkleur blauw zeker aangesproken hebben. <\/p>\n
Wet Plate Collodion print
\nAnother old photographic technique is wet plate collodion. This process
\nwas the primary photographic method from the early 1850s until the late
\n1880s. It was introduced in 1851 by Englishman Frederick Scott Archer in
\n1851 and consists of coating a plate with collodion, that is sensitised
\nin silver nitrate. You then expose the plate, still wet, develop it and
\nfix it. It is crucial to go through the whole process while the plate is
\nstill wet, as once the collodion film has dried it will not react to the
\nsolutions. The result is a negative image on a glass plate that when
\nbacked with a dark background forms what we call an Ambrotype, Greek for
\nimmortal. Alternatively, on a black lacquered metal plate, the image ap-
\npears directly as a positive. Collodion\u2019s unique aesthetic produces time-
\nless and ethereal images \u2026 Each plate is unique. (Bron: Wikipedia).<\/p>\n
Wet plate collodion prints hebben een heel eigen, herkenbare uitstraling.
\nMet name de ogen van een model krijgen een kenmerkende indringende blik.<\/p>\n
Jacqueline Roberts \u2013 \u201cNebula\u201d-portraits, 2016<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/20-56.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nIan Ruhter \u2013 Wet plate collodion print, portrait, 2012.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/21-48.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nGlass negative print
\nIn 1871 vond de Engelse arts Richard Maddox een droge methode uit, de zil-
\nvergelatinedruk. Hij gebruikte daarvoor een glasplaat waarop zilverbromide
\nin een gelatinelaag ingebed werd. Dit is de oervorm van de huidige foto-
\ngrafische films. Positieve afdrukken worden gemaakt als contactafdrukken.<\/p>\n
Seydou Keita, Bamako, Mali, portretten, 1950-1955.<\/p>\n
Seydou Ke\u00efta (1921-2001) was een Malinese fotograaf, bekend van zijn por-
\ntretten van mensen en gezinnen die hij maakte in zijn portretfotografie-
\nstudio in Bamako, de hoofdstad van Mali in de jaren 1950. Zijn foto\u2019s
\nworden niet alleen algemeen erkend als een documentaire weergave van de
\nsamenleving in Mali, maar ook gewaardeerd als kunstwerken op zichzelf.
\nIn zijn kleine studio maakte hij veel gebruik van stoffen met opvallende
\nprints van florale en zwart-wit dambord motieven, die zijn werk een heel
\neigen karakter geven.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/22-50.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/23-46.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nSilver gelatin print
\nDe zilver-gelatinedruk is een proces dat werd uitgevonden in de jaren 1880
\nwaarbij een emulsie van lichtgevoelige zilverzouten zoals zilverbromide
\ngecombineerd wordt met gelatine. De gelatine werkt hier als bindmiddel,
\nterwijl het zilver het materiaal is dat het binnenvallend licht omzet in
\neen beeld. Zilvergelatinedruk levert steeds een zwart-witfoto op, of een
\nmonochrome afdruk. Aanvankelijk toegepast in het droge-platenproces, werd
\nhet later op papier aangebracht.<\/p>\n
Milan Hristev, Plovdiv, Bulgarije, portrait, 2018<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/24-44.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nCamera Obscura schilderkunst.
\nProced\u00e9 waarin het lichtbeeld in een camera obscura direct wordt vertaald
\nin verf.
\nHet beste van de fotografie en de schilderkunst in \u00e9\u00e9n. De schilder Johan-
\nnes Vermeer streefde er als kunstenaar naar het licht te vertalen in verf
\nmet behulp van een camera obscura met lens. Het vergde zijn uitzonderlijk
\nartistieke talent \u00e9n een half jaar om \u00e9\u00e9n \u201ccamera-schilderij\u201d te schilde-
\nren – een \u201cKodachrome uit de zeventiende eeuw\u201d. Het paneeltje van het
\nMeisje met de Rode Hoed heeft ook de kenmerkende afmetingen (18x23cm) van
\nde achterwand van een camera obscura of groot formaat camera. De gloeiende
\nkleuren en de trefzekere schildertoets, verlenen dit \u201ccamera-schilderij\u201d
\nvan Vermeer een tijdloze frisheid, waarbij zelfs de mooiste daguerreotypes
\nverbleken als \u201cplaatjes uit de oude doos\u201d. Dat is het verschil tussen een
\nkunstenaar en een fotograaf. Tussen cre\u00ebren en registreren.<\/p>\n
Johannes Vermeer \u2013 Meisje met Rode Hoed, 1665.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/25-35.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\tHedendaagse digitale groot formaat fotografie
\nDe plaathouder van de groot formaat fotocamera is nu vervangen door een
\ndigitale achterwand, dat het lichtbeeld op een groot formaat sensor op-
\nneemt. Deze digitale achterwanden zijn echter erg kostbaar en liggen voor-
\nalsnog buiten het budget\/bereik van zuiver artistiek ge\u00efnspireerde foto-
\ngrafen. Ze worden vooral gebruikt door professionele reclamefotografen
\nvan grote mode en fashion bladen als Vogue.
\nEen voorbeeld is de Britse fashionfotograaf Jason Bell, die fotografeert
\nmet een Phase One medium formaat digitale camera. In mijn ogen geven juist
\nde technische onvolkomenheden van de vroege fotografie-technieken een ge-
\nheel eigen charme en sfeer aan de fotografie. Technisch volmaakte en
\nspatscherpe opnamen met peperdure apparatuur zijn daarmee nog niet vanzelf
\nook in artistiek opzicht interessant\u2026..
\nOok Vermeer maakte juist op artistieke wijze gebruik van de gebreken van
\nzijn nog primitieve lenzen, zoals chromatische abberratie, waardoor randen
\nvan schaduwen soms blauwig oplichten tegen een lichte achtergrond. Techni-
\nsche perfectie en artistieke perfectie zijn twee verschillende dingen.
\nEen vakman is nog geen kunstenaar.<\/p>\n
In onderstaand voorbeeld gebruikt Jason Bell een verdure-gobelin als ach-
\ntergrond, net als Vermeer in zijn Meisje met Rode Hoed.<\/p>\n
Jason Bell, portrait, Vogue UK, 2016.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/26-35.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/27-32.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nChuck Close Photorealism \u2013 Photography and painting.
\nDe hedendaagse Amerikaanse fotorealist Chuck Close uit New York zoekt in
\nzijn werk bewust de dialoog tussen fotografie en schilderkunst. Hij expe-
\nrimenteert met groot formaat polaroids, air brush portretten van twee me-
\nter hoog en verpixelde portretschilderijen, ge\u00efnspireerd op de pixels in
\ndigitale afbeeldingen, om zo als kunstenaar zijn eigen beeldtaal te vinden
\nen een spiegel te zijn van deze tijd.<\/p>\n
Chuck Close is ook een verklaard liefhebber van Vermeer:
\n\u201cEver since I was a student, my favourite artist has been Johannes Ver-
\nmeer. I understand, or can intuit, how every painting ever made, from the
\nLascaux caves to today’s most cutting-edge work, was painted. Information
\nabout a piece’s creation \u2013 touch, hand, process, technique \u2013 is embedded
\nin the paint, like a Hansel and Gretel trail.
\nVermeer, however, is the only artist whose paintings I cannot readily de-
\nconstruct. Other than the fact that they were all made with a camera-ob-
\nscura-like contrivance, they remain impenetrable. The paint appears to
\nhave been blown on by divine breath. Neither opaque nor translucent, it
\ndoes not seem to function as a film of pigment, but as light itself\u201d.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/28-28.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nGedigitaliseerde daguerreotype, zelfportret, 2006.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/29-30.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\tGroot formaat air brush schilderij in fotorealistische stijl. \u201cPhil\u201d,
\n1969. Portret van Philip Glass, de bekende componist van Minimal Music.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/30-26.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nZelfportret schilderij, opgebouwd uit geschilderde pixels, 2000.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/31-27.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nSinds de dagen van Constantijn Huygens die betoverd raakte door de schoon-
\nheid van het licht in een camera obscura (met lens, dus met die mooie
\nscherptediepte) zijn uitvinders en kunstenaars \u00e9\u00e9nzelfde droom gaan na-
\njagen: dat licht in al haar schoonheid te vangen en in permanente gestolde
\nvorm vast te leggen.<\/p>\n
<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\tDe schilder Johannes Vermeer streefde er als kunstenaar naar het licht te
\nvertalen in verf met behulp van een camera obscura met lens. Het vergde
\nzijn uitzonderlijk talent \u00e9n een half jaar om \u00e9\u00e9n van zijn \u201ccamera-schil-
\nderijen\u201d te schilderen.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/32-23.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/33-23.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nReconstructie van de negentiende eeuwse fotostudio van de Nijmeegse foto-
\ngraaf Wilhelm Ivens (1849-1904), grootvader van de beroemde cineast Joris
\nIvens, in Museum Het Valkhof in Nijmegen, 2007.<\/p>\n
In de 19e eeuw was het de beurt aan de chemie en de wetenschap: uitvinders
\nen chemici ontwikkelden chemische proced\u00e9s om het licht te vangen op een
\nlichtgevoelig gemaakte chemische emulsie op een glazen of metalen plaat en
\ndie lichtafdruk vervolgens permanent te fixeren.
\nNa die chemische revolutie begon aan het eind van de 20e eeuw de digitale
\nrevolutie. De digitale camera doet zijn intrede. Het licht wordt nu opge-
\nvangen door een lichtgevoelige sensor en vastgelegd als een digitaal be-
\nstand, dat later in een beeldbewerkingsprogramma als Photoshop op de com-
\nputer digitaal bewerkt kan worden.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/34-16.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.thijnvandeven.nl\/wp-content\/uploads\/35-10.jpg\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t