Alle berichten van Thijn

Vermeer: Kunst en Religie – Overvloed en Onbehagen

Gezien tijdens de unieke Vermeer-tentoonstelling in 1996 in het Mauritshuis
in Den Haag (23 Vermeers !)

“L’art est un mensonge
qui nous permet de dévoiler la vérité”
Picasso

Vermeer en Religie

In de Vrouw met Weegschaal en Allegorie op het Geloof waagt Vermeer zich
opnieuw aan een religieus thema, waarmee hij in zijn vroege werk begon.
( Christus in het Huis van Martha en Maria )

Allegorie op het Geloof.

Ook Vermeer-liefhebbers voelen zich ongemakkelijk bij De Allegorie op het
Geloof, die wel eens misprijzend een “Mislukte Vermeer” wordt genoemd.
Een soort ongeloofwaardige geloofsbelijdenis.
Een inspiratieloze opdracht van de Delftse Jezuieten, die hij door geldzorgen
gedwongen zou zijn aan te nemen. De theatrale pose van de vrouw past niet
bij Vermeer. Vermeer doet niet aan opera.
De Vrouw met Weegschaal overtuigt; de Allegorie op het Geloof niet.

In één schitterend detail drukt hij wel zijn eigen geloof uit: in het licht
dat weerspiegelt in de glazen bol aan het plafond. Vermeer’s geloofsbelijdenis
laat zich in drie woorden samenvatten: “God is Licht”.

Vrouw met Weegschaal



In de Vrouw met Weegschaal is Vermeer volkomen zichzelf en zegt hij
als schilder in eigen woorden wat hij te zeggen heeft.
Het drukt een gevoel van “Overvloed en Onbehagen” uit – Simon Schama’s
briljante, eigentijdse visie op de Gouden Eeuw; ook vandaag de dag
een zeer actueel thema. De weegschaal is leeg; hier worden geen
aardse schatten gewogen, maar gaat het om het wegen van de ziel.
Het vinden van innerlijke rust en evenwicht. Het schilderij van het Laatste
Oordeel achter de vrouw zet de weegschaal in een mystiek perspectief.
In de Allegorie op het Geloof is het alsof hij gedwongen is in andermans
woorden iets te zeggen, waar hij zelf niet in gelooft. Alle symbolen zijn
letterlijk overgenomen uit Cesare Ripa’s boek “Iconologia” (wat overigens
ook het geval is in De Schilderkunst uit Wenen).


Vermeer’s eigenlijke credo is De Schilderconst uit Wenen:
zijn onvoorwaardelijke liefde, geloof en overgave aan de Schilderkunst.
Picasso zei ooit: “Kunst is een leugen, die ons in staat stelt de waarheid
te onthullen”. In de Schilderkunst en de Vrouw met Weegschaal slaagt Vermeer
daar in, in de Allegorie op het Geloof schiet hij zijn doel voorbij.
Errare humanum est. Ook Vermeer was gelukkig maar een mens.

Schrijver, dichter en essayist Joost Zwagerman hield in 2015 in de
Utrechtse Geertekerk een sermoen voor de Academie Het Nut Voorbij.
Een preek over het geloof in de literatuur en de moderne kunst.

Bekijk de lezing van Joost Zwagerman “God is een Plot” op YouTube:

Vermeer- A Late Masterpiece from Dublin

Schilderij gezien in National Gallery of Ireland , Dublin:
Johannes Vermeer, “Lady writing a Letter with her Maid”

“Vermeer is Light”
Simon Schama

 

 

Op de cover van de laatstverschenen lijvige monografie “Vermeer –
The Complete Works”, Karl Schütz, Taschen books, 2015
schittert de briefschrijvende dame van Vermeer’s “Lady writing a
Letter with her Maid”. Een van zijn Late Meesterwerken, waarin hij
meer gaat abstraheren en vereenvoudigen. Concrete vormen lossen op
in bijna abstracte kleurvlakken. Dat is precies wat er gebeurt in
het matglas-lichtbeeld in een Camera Obscura, als de lens iets “out
of focus” gesteld is. Vormen lossen op in zuiver licht en kleur,
en Vermeer wist als geen ander dat te vertalen in verf en bijna
abstracte composities. Het is juist die abstrahering die zijn
beelden een tijdloze schoonheid en zuiverheid geeft, die ver boven
zijn eigen tijd uitstijgt. Vermeer bouwt zijn beelden op vanuit
lichtwaarden, zoals de grote klassieke componisten harmonieën
creëren met muziektonen. Vermeer is zichtbaar gemaakte muziek.

Link naar website Taschen Books:
Taschen Books Vermeer

Op YouTube zijn deze twee video’s te zien over de “Dublin-Vermeer”:

Behind the Painting: Vermeer’s ‘Lady writing a Letter, with her Maid’

Johannes Vermeer – Is this Ireland’s Favourite Painting?

 

George Deem – “Vermeer Stripped Bare”

Publicatie: “How to paint your own Vermeer- A Painter’s History of Art”,
George Deem,Thames & Hudson, 2004

“ Where Vermeer’s figures disappear,
I appear”
George Deem

George Deem (1932-2008) lovingly re-imagined and re-organized masterworks
of Vermeer and other masters into entirely new paintings.

 

 

 

George Deem transformeert Vermeer-schilderijen in open, lege ruimtes
door figuren, meubels en achtergrond-schilderijen uit het origineleVermeer-schilderij weg te schilderen. Hierdoor ontstaan nieuwe composities, die ons vanuit een andere invalshoek naar Vermeer laten kijken. Het blijkt dat zelfs een “Vermeer stripped bare” moeiteloos overeind blijft en een interessant
beeld oplevert. Dat elk afzonderlijk beeldelement in een Vermeer, de tegelvloer,de glas-in-lood ramen, de stoelen, een eigen schoonheid in zichzelf heeft.
Vermeer schilderde vaak dezelfde kamer,…..maar wat voor een kamer !

Bron: website george deem

Marko Klomp – “Blur Paintings”

Gezien bij “Sterren op het Doek”, 22 oktober 2015, NPO 2,
Schilder en dichter Marko Klomp.

“Painting is silent poetry
And poetry is painting that speaks”
Plutarchus

 

 

Het gebruik van een onscherpe focus is kenmerkend voor de schilderijen
van de Nederlandse dichter en schilder Marko Klomp. Je zou zijn schilder-
stijl een eigentijdse vorm van “sfumato” kunnen noemen: het vervagen van
contouren en het verzachten van kleuren en tinten om een schilderij een
“mistige”, dromerige sfeer mee te geven. In 2012 maakte Marko het winnende
portret van Jeroen Krabbé tijdens de tv-uitzending van ‘Sterren op het doek’.
In 2010 debuteerde hij met de gedichtenbundel “Spalken van de levenslijn”
uitgegeven door De Witte Uitgeverij.
Zie ook de website van Marko Klomp:

www.markoklomp.com

Een schilder die ook “wazige” schilderijen maakt is Oswald Verhaak:

Het is een wijdverbreid misverstand in de fotografie dat alleen scherpe
foto’s goede foto’s zouden zijn. De Amerikaanse landschapsfotograaf
Ansel Adams merkte ooit terecht op:
“There’s nothing worse than a sharp image of a fuzzy concept”

Vermeer schildert vaak zachte contouren en toch heeft hij een kristal-
heldere visie en scherp concept. Vage contouren laten het licht “vloeien”
en versterken de werking van het licht, dat in de schilderijen van Vermeer
de hoofdrol speelt als een zelfstandig personage.
De schilderijen van Vermeer zijn een soort gedichten in verf over het licht.
Gedichten over een vrouw in gesprek met het licht.

 

Deze video van Marko Klomp met het schilderij van Jeroen Krabbé is op
YouTube te zien:

Paolo Ventura – “Un Mondo Infinito !”

Gezien in op 16 oktober 2015 in Museum Het Valkhof, Nijmegen
Geënsceneerde fotografie in de expositie “Paolo Ventura – Un Mondo Infinito !”

“All the World’s a Stage”
William Shakespeare

 

 

 

 

Het werk van de Italiaanse fotograaf Paolo Ventura heeft een zekere
verwantschap met het werk van Teun Hocks. Net als Teun Hocks ontwerpt
en schildert hij achtergronden en decors in zijn atelier en creëert hij
verstilde theaterscènes, die hij vervolgens fotografeert.
De sfeer in zijn foto’s doet me een beetje denken aan de film Amarcord
van Federico Fellini met zijn melancholische jeugdherinneringen
in het Italië van de vroege twintigste eeuw.

Meer informatie over de tentoonstelling staat op de website van Museum Het Valkhof:

Paolo Ventura in Museum Het valkhof, Nijmegen

Op YouTube is een interview te zien met Paolo Ventura in zijn studio over zijn
fotoboek “Winter Stories” (2009) :