“Inspiration is for amateurs
The rest of us:
Just show up and get to work”
Chuck Close

Chuck Close (1940-nu) is een Amerikaanse kunstschilder en fotograaf die
beroemd werd om zijn fotorealisme en zijn meer dan levensgrote portretten
van familie en vrienden. Vaak portretteert Close ook andere kunstenaars,
bijvoorbeeld de minimal music componist/musicus Philip Glass. Hoewel hij
in 1988 verlamd is geraakt en sindsdien in een rolstoel zit, is hij door-
gegaan met schilderen en produceert hij nog steeds werk dat zeer geliefd
is bij musea en verzamelaars.

Close lijdt aan gezichtsblindheid, waardoor hij moeite heeft om mensen te
herkennen. Mogelijk volgt hieruit zijn fascinatie voor het portret. In zijn
handicap schuilt blijkbaar zijn talent.

 

 

Hij verdeelt zijn werk in rasters, vaak regelmatig van vorm (vierkanten),
maar ook soms ook in onregelmatige vlakken. Elk vakje van een raster krijgt
dan een eigen kleur of kleurtoon. Van dichtbij bekeken vallen die rasters
erg op en is het werk abstract. Op grote afstand vallen de rasters weg en
ogen de portretten zeer realistisch.
Bron: Wikipedia

Chuck Close is ook een liefhebber van Vermeer, wiens werk hij leerde kennen
en waarderen tijdens een tweejarig verblijf in Europa. In de documentaire
“Views on Vermeer” van Hans Pool en Koos de Wilt beweert hij bv. dat hij bijna
alle schilderijen kan “lezen” hoe ze opgebouwd en geschilderd zijn, behalve
bij Vermeer. Klik ook even op deze link:
Chuck Close on Johannes Vermeer
Wat hij gemeenschappelijk heeft met Vermeer is de combinatie van de camera
en de schilderkunst in zijn werkproces. Close begint elk portret als fotograaf
met een groot formaat-camera, waarna hij de foto vervolgens vertaalt in een
schilderij in zijn typerende raster-stijl, die soms ook aan computerscherm-
pixels doet denken.

Bekijk deze video op YouTube over de werkwijze van Chuck Close: