Gezien op DVD: film “La Dentellière”van Claude Goretta,
1977, met Isabelle Huppert.
“Il sera passé à côté d’elle, juste à côté d’elle,
sans la voir parce qu’elle était de ces âmes
qui ne font aucun signe, mais qu’il faut
patiemment interroger, sur lesquelles il faut
savoir poser le regard. Un peintre en aurait
fait autrefois le sujet d’un tableau de genre.
Elle aurait été lingère, porteuse d’eau ou
… dentellière”
Pascal Lainé
Ik hou van Franse films die om één meisje of vrouw draaien.
De meest “Vermeeriaanse” van die films is wat mij betreft
“La Dentellière” van Claude Goretta uit 1977, naar de gelijk-
namige roman van Pascal Lainé, met de jonge Isabelle Huppert
als een jong kapstertje “Pomme” dat een verhouding krijgt met
een Parijse student Francois.
Goretta omhult haar in een envelop van stilte die haar eenvoud
en frisse naturel een serene, mystieke uitstraling geeft.
Ze eet een appel, likt aan een ijsje, kijkt in een spiegel of zo maar voor
zich uit, doet de afwas; ze is op haar mooist als ze niets doet en er
niets gebeurt. Ze is stil, in zichzelf gekeerd, een beetje eenzaam
en verdrietig, zonder te weten waarover. Schoonheid in combinatie
met die “tristesse” is voor mij het mooiste wat er is. Het verhaal
of anecdote kan me verder gestolen worden.
La Dentellière is natuurlijk ook de Franse titel van het delicate
Vermeer-schilderijtje in het Louvre-museum in Parijs, dat in de ogen
van Auguste Renoir “het mooiste schilderij ter wereld” is.
Op de een of andere manier voel ik me als “Vermeer-
romanticus” ook het meest aangetrokken tot de Franstalige titels
van de schilderijen van Vermeer:
La Dentellière, Jeune Fille à la Perle, La Laitière, Liseuse à
la Fénêtre, Dame au Collier des Perles, Le Concert, La Lecon
de Musique, La Lettre d’Amour, Femme en Bleu Lisant une Lettre,
L’Astronome, Dame au Verre de Vin, etc.
De Franse taal is helder, elegant, vloeiend, delicaat, kristallijn,
melodieus, sensueel, lichtvoetig, sprankelend, charmant, gevoelig,
poëtisch, muzikaal, welluidend, fijnzinnig, artistiek, kleurrijk, verfijnd,
smaakvol. Kortom: net als de schilderijen van Vermeer.





